Sálmur 14

Steingrímur Thorsteinsson
Sb. 1945

GUÐ :,: hæst í hæð, :,: þig himnum ofar
í heiði stjarnamergðin lofar
með göngu sinnar himinhljóm.
Þó sér ei meira sjónin veika
en sjálfs þín guðdóms skuggann bleika,
ei þig í hæstum helgidóm.
Einn dropa' af dýrð, ei dýrðarhafið
:,: sér dauðlegt auga, þoku vafið. :,
Og hvað mót veru verk þitt er?
Ó, lútum guðdóms geislavaldi,
þér, Guð, vor sál í skuggsjá haldi,
sem daggtár sólar blíðmynd ber.

2 Guð :,: hæst í hæð, : : þér hörpur óma
í hvössum ægigeisla ljóma
við englaskarans sigursöng.
Þar himnesk dunar hljóðstraums bára,
þú heyrir samt frá djúpi tára
hvert andvarp manns við örlög ströng.
Dýrð sé þér hátt og djúpt í geimi,
: þú dreifir myrkrum, lýsir heimi. :,
Send vorum anda von og þrótt.
Hvað megnar allur myrkrakraftur?
Þín máttarhöndin leiðir aftur
úr sorta ljómann, sól og nótt.