Sálmur 13b

Sigurjón Guðjónsson

Þú Guð ert mikill annað allt er smátt,
þú einn átt ríkið, dýrð og vald og mátt.
Hvað má því valda, að þú minnist mín
í myrkri jafnt og þegar sólin skín,
eins mannsins barns, er fetar vegar villt
í veröld, sem er mörgum þrautum fyllt?

2 Á ferð ég er og fáráður ég spyr
við fótskör þína, krýp við þínar dyr.
Öll hugsun þín er hulin fyrir mér,
hver hugsun mín er opin fyrir þér.
Hvað má því valda, að þú minnist mín
svo mjög sem ég hef rofið boðin þín?

3 Ó, hjarta mitt, þú hefur fundið svar,
í húmið inn það ljósið til mín bar,
það ljós, sem kemur kærleik þínum frá
og kennir mér að skilja, heyra og sjá,
að þú ert faðir minn, og fórnin þín
hún friðþægir og hylur afbrot mín.